• Tweets

    Please check your Twitter settings!
  • Archive

    Παιδική διατροφή: Tips για το πιάτο του παιδιού σας

    Σύμφωνα με τα δεδομένα των τελευταίων χρόνων, ένα στα τέσσερα παιδιά της χώρας μας είναι παχύσαρκα. Αυτά δεν είναι νέα, θα μας πείτε. Ούτε το γεγονός πως αυτοί οι αριθμοί οφείλονται σε κακές διατροφικές συνήθειες είναι νέα. Είναι συχνό φαινόμενο παρ’ όλα αυτά, πολλοί γονείς να αγνοούν απλούς κανόνες διατροφής. Γι’ αυτό, μιλήσαμε με την κλινική διαιτολόγο – διατροφολόγο, κ. Μαρία Κολοτούρου, συμβουλευτήκαμε την Ελληνική Εταιρία Παιδιατρικής Γαστρεντερολογίας, Ηπατολογίας και Διατροφής, και συγκεντρώσαμε όλα τα «πρέπει» και τα «μη» του παιδικού πιάτου, για να μαθαίνουν οι παλιοί, και να… τρώνε οι καινούριοι.

    Βρεφική διατροφή
    Όταν το νέο μέλος της οικογένειας έρχεται στον κόσμο, τα πράγματα είναι απλά: Το βρέφος σας χρειάζεται μόνο το μητρικό γάλα για να τραφεί. Μέχρι πότε, όμως; Κατά την διάρκεια των έξι πρώτων μηνών της ζωήςμ οι ανάγκες του βρέφους καλύπτονται αποκλειστικά από τον μητρικό θηλασμό ή το γάλα πρώτης βρεφικής ηλικίας, σύμφωνα με τις οδηγίες της Ελληνικής Εταιρίας Παιδιατρικής Γαστρεντερολογίας, Ηπατολογίας και Διατροφής. Σημαντικό είναι να αποφύγετε την στερεά τροφή σε αυτό το διάστημα, καθώς συχνά συνδέεται με την εμφάνιση αλλεργιών στο παιδί, ενώ το πεπτικό του σύστημα αναπτύσσεται ακόμα και δεν είναι έτοιμο να δεχθεί κάτι παραπάνω από το μητρικό γάλα. Άλλωστε, η πρόωρη εισαγωγή στην στερεά τροφή μπορεί να οδηγήσει σε φαινόμενα υπερφαγίας και παιδικής παχυσαρκίας.

    «Στο επόμενο διάστημα, και μέχρι να γίνει δύο ετών, το μητρικό γάλα λειτουργεί ως συμπληρωματική διατροφή», συμπληρώνει η διατροφολόγος, κ. Μαρία Κολοτούρου. Με άλλα λόγια, μετά τους έξι μήνες, εκτός από τον θηλασμό, μπορεί να προστεθεί και η στερεά τροφή στο διαιτολόγιο του μωρού σας. Συνήθως ξεκινάμε με κρέμες από ρυζάλευρο και σιγά – σιγά προσθέτουμε κι άλλα τρόφιμα στην διατροφή του. Στην δέυτερη βρεφική ηλικία, δηλαδή στην φάση του απογαλακτισμού, η Ελληνική Εταιρεία Παιδικής Γαστρεντερολογίας, Ηπατολογίας και Διατροφής συνιστά το γάλα να καλύπτει περίπου το 40% των ενεργειακών αναγκών του παιδιού, δηλαδή περίπου 500mL ημερησίως.

    Μια καλή αρχή για την εισαγωγή στην στερεά τροφή είναι τα λαχανικά. Αφού εξοικειωθεί με αυτά επί αρκετές ημέρες, μπορείτε να συνεχίσετε με φρούτα. Μετά τους οκτώ μήνες, έρχεται η ώρα των πρωτεϊνών, καθώς το παιδί σας είναι έτοιμο να εισαχθεί στον «κόσμο» του κρέατος.

    Σε κάθε περίπτωση, όπως μας λέει η ειδικός και όπως προτείνει η Ελληνική Εταιρεία Παιδιατρικής Γαστρεντερολογίας, Ηπατολογίας και Διατροφής, αφήνουμε το παιδί να εξοικειωθεί με ένα είδος τροφής πριν συνεχίσουμε με κάποιο άλλο, και δοκιμάζουμε, γιατί πάντοτε υπάρχουν οι πιθανότητες αλλεργιών. Επίσης, προσέχουμε ειδικές κατηγορίες προϊόντων, όπως είναι το γάλα αγελάδας και το αυγό, για τα οποία ισχύουν ειδικοί κανόνες. Τα παραπάνω τρόφιμα δεν επιτρέπονται πριν το παιδί συμπληρώσει το πρώτο του έτος.

    Φυσικά, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως η αρχή είναι το ήμισυ του παντός: Όταν ξεκινάτε να δίνετε στο παιδί σας στερεά τροφή, στην ουσία του δίνετε την βάση, το μέτρο σύγκρισης για τις διατροφικές του συνήθειες σε όλη την υπόλοιπη ζωή του. Επομένως, είναι συνετό να μην προχωρήσετε σε υπερβολές σε αυτό το κρίσιμο διάστημα.

    Για περισσότερες πληροφορίες γύρω από τους διατροφικούς κανόνες κατά την κρίσιμη περίοδο του πρώτου έτους, μπορείτε να δείτε αναλυτικά τις οδηγίες της Ελληνικής Εταιρείας Παιδιατρικής Γαστρεντερολογίας, Ηπατολογίας και Διατροφής πατώντας εδώ. Ακατάλληλα για τους πρώτους μήνες τρόφιμα, οδηγίες απογαλακτισμού, η θέση του γάλακτος σε κάθε ηλικία και πολλές ακόμη πληροφορίες βρίσκονται εκεί.

    Μύθοι… στα παιδικά πιάτα
    Από την στιγμή που το παιδί σας άρχισε να περπατάει και μέχρι και την σχολική και εφηβική του ηλικία, τα σωστά διατροφικά πρότυπα είναι εξίσου σημαντικά για την ανάπτυξή του. Ποιες παρεξηγήσεις, όμως, έχουμε κληρονομήσει και εφαρμόσει στο τάισμα των παιδιών μας;

    - Το γάλα
    «Σίγουρα το γάλα είναι πολύ σημαντικό στην διατροφή ενός παιδιού, αλλά πολύ συχνά οι γονείς το παρακάνουν, “μπουκώνοντας” το παιδί με υπερβολικές ποσότητες», μας λέει η κλινική διαιτολόγος – διατροφολόγος, κ. Κολοτούρου. Το να πιέζουμε τα παιδιά να πίνουν όλο και περισσότερο γάλα αφενός το κάνει αντιπαθές σε αυτά και αφετέρου, όπως μας λέει η ειδικός, «τους στερούμε τα θρεπτικά συστατικά άλλων τροφίμων, όπως τα φρούτα και τα λαχανικά».

    - Τρόφιμα που προκαλούν «πνίξιμο»
    Μέχρι τα τέσσερα έτη τους, τα παιδιά είναι καλό να αποφεύγουν τροφές όπως η τσίχλα, οι ξηροί καρποί, το popcorn, οι σκληρές καραμέλες και τα σταφύλια, οι οποίες είναι οι «συνήθεις ύποπτοι» πνιγμού, καθώς μπορούν εύκολα να σταθούν στον λαιμό τους.

    - Ο μύθος των ανθυγιεινών σνακ
    Οι μισοί γονείς στέλνουν στο «πυρ το εξώτερον» τα γαριδάκια, τα πατατάκια και τις σοκολάτες, ενώ οι άλλοι μισοί θεωρούνται πως κακομαθαίνουν τα παιδιά τους, επιβραβεύοντάς τα με ανάλογα γλυκίσματα. Πού βρίσκεται η αλήθεια; «Αυτού του είδους τα τρόφιμα δεν πρέπει να τα καταργούμε από το διαιτολόγιο του παιδιού», μας λέει η διαιτολόγος. «Καλό είναι να τα εντάσσουμε στην διατροφή του, αλλά με τρόπο ούτε υπερβολικό, ούτε και με απαγορεύσεις, καθώς τότε είναι που γίνονται πιο επιθυμητά», συνεχίζει. Η συμβουλή της ειδικού είναι να θέτετε ένα εβδομαδιαίο όριο, ώστε να γνωρίζετε πως το παιδί σας έφαγε την συγκεκριμένη ποσότητα αυτών των σνακ και να μάθει και το ίδιο πως υπάρχει ένα φυσιολογικό όριο στην κατανάλωσή τους.

    - Ο κίνδυνος της σχολικής καντίνας
    Συνήθως, τα λιγότερο κατάλληλα σνακ για τα παιδιά σε ένα σχολικό κυλικείο, είναι και τα πιο «φανταχτερά». Έτσι, τα παιδιά συνηθίζουν να αγοράζουν τυρόπιτες, τσουρέκια και σοκολάτες, τα οποία από την μία δεν είναι καλό να απαγορεύονται, αλλά ούτε και να αποτελούν τον κανόνα, καθώς είναι πλούσια σε λιπαρά. Η ειδικός προτείνει ως καταλληλότερη λύση τα υγιεινά σνακ, κατά προτίμηση προετοιμασμένα από το σπίτι. Δείτε αναλυτικά γιατί τα σωστά σνακ είναι απαραίτητα, καθώς και προτάσεις παιδικής διατροφής σε παλιότερο δημοσίευμα του in2life.

    - «Φάε όλο το φαγητό σου»
    Ποια είναι η σωστή ποσότητα φαγητού, με την οποία πρέπει να γεμίζετε το πιάτο του παιδιού σας; «Σίγουρα η μερίδα του παιδιού δεν μπορεί να είναι ίση ή μεγαλύτερη από αυτήν ενός ενήλικα», μας λέει η κ. Κολοτούρου. «Βέβαια, δεν υπάρχουν συγκεκριμένοι κανόνες για τις παιδικές μερίδες, γι’ αυτό και γίνονται τόσες παρεξηγήσεις. Για παράδειγμα, αρκετοί γονείς πιέζουν τα παιδιά τους να φάνε κι άλλο, την στιγμή που αυτά δεν χρειάζονται περισσότερο φαγητό», επισημαίνει, καταλήγοντας: «Ο σεβασμός στην όρεξη του παιδιού είναι εξαιρετικά σημαντικός».

    - Η ποικιλία στην διατροφή
    Μπορεί το fast food να φαντάζει σαν μια εύκολη λύση για τους πολυάσχολους γονείς, αλλά μια τέτοια συνήθεια στερεί από το παιδί τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία. Επομένως, η ποικιλία στις τροφές και ο υγιεινός τρόπος μαγειρέματος είναι ο μαγικός συνδυασμός, τον οποίο προσφέρει η μεσογειακή διατροφή. «Το ιδανικό μοντέλο είναι αυτό της μεσογειακής δίαιτας, το οποίο περιλαμβάνει κοτόπουλο, όσπρια, λαδερά, και περιορισμένη ποσότητα κόκκινου κρέατος», σημειώνει η διαιτολόγος. Έτσι, τα παιδιά μαθαίνουν πως το κόκκινο κρέας μπορεί να καταναλωθεί μία φορά την εβδομάδα, και όχι παραπάνω, όπως συνηθίζουν πολλοί Έλληνες.

    - Το σωστό πρωινό
    Δεν πρέπει να ξεχνάτε πως, όπως ισχύει για τον καθένα, το πρωινό είναι ίσως το σημαντικότερο γεύμα και για το παιδί σας. Προσθέτοντας δημητριακά ολικής άλεσης, φυσικούς χυμούς, μέλι και φρούτα, το βοηθάτε να πάρει τις απαραίτητες βιταμίνες και την ενέργεια για να ξεκινήσει την ημέρα του.

    Μερικά ακόμη tips
    *Αν το παιδί σας αρνείται να φάει κάποιο συγκεκριμένο τρόφιμο, μην το πιέζετε και δοκιμάστε να του το προσφέρετε αργότερα.

    *Όταν δεν τρώει όλο το φαγητό του, το πιθανότερο είναι πως έχει χορτάσει. Μην δείχνετε θυμωμένοι όταν του παίρνετε το πιάτο και –για άλλη μια φορά- σεβαστείτε την όρεξή του.

    *Προσπαθήστε να καθιερώσετε το «γεύμα στο τραπέζι». Όταν αρχίζει να περπατάει και να τρέχει, το παιδί σας είναι πιθανόν να θέλει να πραγματοποιεί… γυμναστικές επιδείξεις κατά την διάρκεια του φαγητού, με κίνδυνο πολλές φορές οι μπουκιές να του σταθούν στον λαιμό.

    *Αφήστε τα παιδιά σας να ταΐζουν τον εαυτό τους. Όταν πλέον μπορούν να πιάσουν μια κούπα και να πιουν ή όταν δείξουν ότι θέλουν να χρησιμοποιήσουν τα χέρια τους για να πιάσουν το φαγητό τους, δοκιμάστε να κόψετε το φαγητό σε μικρές μπουκίτσες για να το διευκολύνετε. Στα παιδιά αρέσει να νιώθουν ανεξάρτητα. Ίσως χρειαστεί να ανεχθείτε αρκετούς λεκέδες στην αρχή, αλλά σταδιακά θα μάθει να προσέχει.

    *Δώστε στο παιδί να δοκιμάσει διαφορετικές γεύσεις. Μην αρκείστε στο «τρελαίνεται για κοτομπουκιές, μόνο αυτές τρώει» και επομένως επιλέγετε να του προσφέρετε μόνο κοτόπουλο.

    *Μην «διαγράφετε» τα λιπαρά από την διατροφή του παιδιού σας. Είναι κι αυτά απαραίτητα στον οργανισμό του, και κυρίως στον εγκέφαλό του, μέρος του οποίου αποτελείται από λίπος. Μην του στερείτε την ανάπτυξη, αλλά πάντα να έχετε την αίσθηση του μέτρου.

    του Γιώργου ΚόκουβαΠαιδική διατροφή: Tips για το πιάτο του παιδιού σας

    ??????????????????????

    Περισσότερα

    ‘Γιατί μαμά;” Όταν το παιδί σε φέρνει σε αμηχανία

    Το παιδί των δύο ως έξι χρόνων κάνει ερωτήσεις για το καθετί. Η πιο συχνή ερώτηση είναι το περίφημο «γιατί», στο οποίο οι μεγάλοι δυσκολεύονται πολλές φορές να απαντήσουν.

    Το παιδικό «γιατί» δεν είναι ερώτηση που σχετίζεται μόνο με την αιτιολογία ή τη σκοπιμότητα, αλλά μάλλον με την ανάγκη να τοποθετήσει κάθε φαινό¬μενο μέσα στην γενική τάξη των πραγμάτων, όπως αυτό την αντι-λαμβάνεται. Έτσι όταν ο Piaget ρωτάει ένα παιδί: «Γιατί το φεγγά¬ρι δε φωτίζει παρά μόνο τη νύχτα;», εκείνο του απαντάει: «Επειδή δεν είναι αυτό που διατάζει». Για το μικρό παιδί τίποτε δεν είναι τυχαίο. Όλα είναι φτιαγμένα για τους ανθρώπους και τα παιδιά, με βάση ένα σταθερό και σοφό σχέδιο που στο κέντρο του βρίσκεται ο άνθρωπος.
    Η δυσκολία μας να απαντήσουμε στις ερωτήσεις των παιδιών με ικανοποιητικό τρόπο έγκειται στο γεγονός ότι η απορία τους δεν έχει το ίδιο νόημα που έχει για μας. Εμείς αναζητούμε το λόγο, την αιτία, το σκοπό ή τη συνέπεια, ενώ το παιδί περιμένει από μας όχι τόσο την εξήγηση, όσο την εξασφάλιση που του προσφέρει η διαβε¬βαίωση ότι όλα είναι στη θέση τους. Όταν νιώσουμε πολύ αμήχα¬νοι, μπορούμε να του αντιγυρίσουμε την ερώτηση. Η απάντησή του θα μας κατατοπίσει σχετικά με την άποψή του πάνω στο θέμα και πολλές φορές θα μας διασκεδάσει. Αν όμως το παιδί επιμείνει, τότε πρέπει να προσπαθήσουμε να του δώσουμε τις εξηγήσεις που θα το οδηγήσουν σιγά-σιγά στη γνώση ενός κόσμου του οποίου το ίδιο δε θα αποτελεί πια το κέντρο.
    Μαντούδης Στέλιος.OLYMPUS DIGITAL CAMERA

    Περισσότερα

    10 tips για να μεγαλώσετε χαρούμενα παιδιά

    Υπάρχουν πολλοί και διαφορετικοί τρόποι για να καταφέρει ένας γονιός να κάνει τα παιδιά του ευτυχισμένα και ισορροπημένα. Με τη βοήθεια της επιστήμης, το τοπίο ξεκαθαρίζει ακόμα περισσότερο.

    Oι ειδικοί, μέσα από μακροχρόνιες έρευνες, έχουν να καταθέσουν τη δική τους επιστημονική εμπειρία, προτείνοντάς μας ορισμένα δοκιμασμένα και αποτελεσματικά tips για το μεγάλο ρόλο της ζωής μας. Ας δούμε, λοιπόν, το 10λογο του «καλού» γονιού…

    1. Το χιούμορ βοηθάει

    Το να αστειεύεστε με τα παιδιά σας τα βοηθάει να γίνουν κοινωνικά, σύμφωνα με έρευνα που παρουσιάστηκε στο «Economic and Social Research Councils’ Festival of Social Science». Όταν οι γονείς έχουν χιούμορ και μπορούν να αυτοσαρκάζονται ή να υποδύονται ρόλους, δίνουν στα παιδιά τους το έναυσμα και τα εργαλεία για να σκέφτονται δημιουργικά, να κοινωνικοποιούνται κάνοντας φίλους και να διαχειρίζονται το στρες. Οπότε χαλαρώστε και παίξτε μαζί τους «κλέφτες και αστυνόμους» – τα παιδιά σας θα σας ευγνωμονούν για όλη τους τη ζωή!

    2. Να είστε θετικοί

    Οι γονείς που εκφράζουν αρνητικά συναισθήματα στα μωρά τους ή τους φέρονται με σκληρότητα, είναι πολύ πιθανό να έρθουν αντιμέτωποι με επιθετικά νήπια. Αυτά δεν είναι καθόλου καλά νέα, μιας και η επιθετική συμπεριφορά στην ηλικία των 5 ετών συνδέεται με την εκδήλωση εγκληματικότητας στην ενήλικη ζωή, ακόμα και στο επίπεδο των διαπροσωπικών σχέσεων με το άλλο φύλο, σύμφωνα με σχετική έρευνα. Οπότε, αν αντιληφθείτε ότι εγκλωβίζεστε στο φαύλο κύκλο «θυμωμένος γονιός = θυμωμένο παιδί = πιο θυμωμένος γονιός» κ.ο.κ., προσπαθήστε να τον σπάσετε και να απεγκλωβιστείτε. Είναι σίγουρο ότι θα σας απαλλάξει από ανούσιες αλλά και επικίνδυνες καταστάσεις!

    3. Καλλιεργήστε την αυτο-συμπόνια

    Η ενοχικότητα των γονιών είναι μια πραγματικότητα, αλλά αποφύγετε τις υπερβολές. έρευνες έχουν δείξει ότι η αποδοχή και η αγάπη μας για τον εαυτό μας είναι από τις πιο σημαντικές αξίες στη ζωή ενός ανθρώπου, που τον βοηθούν να μπορεί να αντεπεξέρχεται στις διάφορες προκλήσεις. Η αυτό-συμπόνια είναι αποτέλεσμα βαθιάς περισυλλογής και αποτελεί κατάκτηση ενός συγκροτημένου μυαλού, που έχει την ικανότητα να διαχειρίζεται τις σκέψεις και τα συναισθήματά του χωρίς να χρειάζεται να τα καταπιέζει ή να τα αγνοεί. Είναι η δυνατότητα του να αντιλαμβάνεται κάποιος πότε υποφέρει ο ίδιος, προκειμένου να μπορεί να βγει από τη δυσάρεστη κατάσταση. Οπότε, ως γονείς, μπορείτε να δείχνετε την αγάπη σας για τον εαυτό σας μέσα από τη διαδικασία της ανατροφής των παιδιών σας, ώστε να αποτελείτε για εκείνα το πρότυπο παράδειγμα.

    4. Αφήστε τα να ανοίξουν τα φτερά τους

    Όταν έρχεται η στιγμή τα παιδιά να πάρουν το δρόμο τους, οι ειδικοί συνιστούν να τα διευκολύνουμε να το κάνουν. Σύμφωνα με έρευνες, οι πρωτοετείς φοιτητές που έχουν υπερπροστατευτικούς και παρεμβατικούς γονείς είναι πιο πιθανό να είναι στρεσαρισμένοι, αμήχανοι και «κλειστοί» σε νέες εμπειρίες συγκριτικά με τους συμφοιτητές τους που έχουν πιο χαλαρούς γονείς. Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι θα αναγκάσετε το παιδί σας στα 18 του χρόνια να κόψεις τους οικογενειακούς δεσμούς, αλλά, αν πιάσετε τον εαυτό σας να τηλεφωνεί τους καθηγητές του κάνοντας παράπονα για τους βαθμούς του, τότε μάλλον πρέπει να τον φρενάρετε και να κάνετε ένα βήμα πίσω!

    5. Μην παραμελείτε το γάμο σας

    Εάν μεγαλώνετε τα παιδιά σας από κοινού με το σύντροφό σας, μη βάλετε τη σχέση σας μαζί του σε δεύτερη μοίρα μετά τη γέννησή τους. Οι γονείς με μωρά που βιώνουν συναισθηματική αστάθεια στο γάμο τους, όπως π.χ. είναι ένα συναινετικό διαζύγιο, ενδέχεται να προκαλέσουν προβλήματα ύπνου στη νηπιακή ζωή τους, σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση «Child Development». Όπως κατέδειξαν τα ευρήματα της μελέτης, ένας προβληματικός γάμος όταν το παιδί είναι 9 μηνών μπορεί να προκαλέσει δυσκολία στον ύπνο του όταν πλέον θα έχει γίνει 18 μηνών. Μια πιθανή αιτία είναι το έντονο στρες που δημιουργείται σε τέτοιες καταστάσεις και το οποίο είναι ικανό να διαταράξει τη διαδικασία του ύπνου.

    6. Φροντίστε την ψυχική σας υγεία

    Αν υποψιάζεστε ότι μπορεί να είστε καταθλιπτικοί, ζητήστε βοήθεια – για το καλό το δικό σας και των παιδιών σας. Έρευνες υποστηρίζουν ότι οι καταθλιπτικές μαμάδες αγωνίζονται να μεγαλώσουν τα παιδιά τους. Μάλιστα, συχνά αντιδρούν με αδιαφορία στα κλάματά τους συγκριτικά με τις υγιείς μαμάδες. Επιπλέον, οι μαμάδες που υποφέρουν από κατάθλιψη, προκαλούν άγχος στα παιδιά τους ακόμη κι από τη νηπιακή τους ηλικία, όπως φάνηκε σε σχετική έρευνα. Τα ευρήματα αυτά μπορεί να είναι απογοητευτικά, αλλά οι ερευνητές είναι αισιόδοξοι καθώς πιστεύουν ότι ακόμα και αυτοί οι γονείς μπορούν -αν προσπαθήσουν- να υιοθετήσουν ένα θετικό γονεϊκό πρότυπο συμπεριφοράς.

    7. «Μαμάδες, να είστε καλές με τους γιους σας»

    Ένας δυνατός δεσμός με τη μαμά τους μπορεί να βοηθήσει τα αγόρια της οικογένειας να μην παρεκκλίνουν σε παραβατικές συμπεριφορές, σύμφωνα με έρευνα. Μια ζεστή και συναισθηματική σχέση ανάμεσα στη μαμά και το γιο της είναι πολύ πιο καθοριστική συγκριτικά με εκείνη που αναπτύσσεται ανάμεσα στη μαμά και την κόρη. Τα συγκεκριμένα ευρήματα, που δημοσιεύτηκαν στην επιστημονική επιθεώρηση «Child Development», υπογραμμίζουν τη σπουδαιότητα του «ασφαλούς δεσμού» ανάμεσα στα παιδιά και τους γονείς τους, ώστε να μπορεί το παιδί να καταφύγει στο γονιό του ως «ασφαλή βάση», νιώθοντας σιγουριά απέναντι σε οτιδήποτε το αναστατώνει. Επιπλέον, ο δεσμός μαμάς-γιου είναι καθοριστικός και για τη μελλοντική ερωτική σχέση του παιδιού, όπως αναφέρεται σε παλαιότερη μελέτη. «Η σχέση των γονιών με τα παιδιά τους είναι άκρως σημαντική και αποτελεί το προπύργιο για τις μετέπειτα διαπροσωπικές σχέσεις στη ζωή μας, ως ενήλικοι, αφού οι γονείς μας αποτελούν τα πρότυπά μας», εξηγεί ο δρ. Constance Gager, ερευνητής στο Montclair State University του Νιου Τζέρσεϊ.

    8. Μη σπουδαιολογείτε την αντιδραστικότητά τους

    Οι έφηβοι που αντιμιλούν στους γονείς τους μπορεί να είναι εξοργιστικοί, αλλά η αντιδραστικότητά τους συνδέεται άμεσα με την ικανότητά τους να αντιστέκονται στην ενδεχόμενη πίεση που μπορεί να δεχτούν από τρίτους. Με άλλα λόγια, η αίσθηση αυτονομίας μέσα στο σπίτι θα τους εξασφαλίσει και την αυτονομία στον έξω κόσμο, ανάμεσα στους φίλους κ.ο.κ. Όπως υποστηρίζουν οι ερευνητές, οι έφηβοι χρειάζεται να εξασκηθούν στην υπεράσπιση του εαυτού τους, αλλά πάντα με τη βοήθεια και τη συναίνεση των γονιών τους.

    9. Μην ποντάρετε στην τελειότητα

    Κανείς δεν είναι τέλειος, οπότε δεν είναι ανάγκη να βάζετε τον πήχη τόσο ψηλά ώστε να μην μπορείτε τελικά να αγγίξετε το στόχο. Σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση «Personality and Individual Differences», οι νέοι γονείς που πιστεύουν ότι πρέπει να αποδείξουν στην κοινωνία πως είναι ικανοί -άρα τέλειοι- στον καινούργιο ρόλο τους, είναι υπερβολικά στρεσαρισμένοι κι έχουν λιγότερη πίστη στον εαυτό τους και στις ικανότητές τους. Οπότε, προσπαθήστε να αγνοήσετε αυτή την πίεση του κοινωνικού κατεστημένου, και να είστε βέβαιοι ότι θα είστε πολύ πιο ήρεμοι και αποτελεσματικοί γονείς.

    10. «Διαβάστε» τα παιδιά σας

    Κάθε γονιός έχει την εντύπωση ότι μεγαλώνει τα παιδιά του με τον καλύτερο τρόπο. Όμως, τελικά, αποδεικνύεται ότι η ανατροφή των παιδιών δεν είναι κάτι που γίνεται με δύο μέτρα και δύο σταθμά. Στην πραγματικότητα, όπως υποστηρίζει έρευνα που δημοσιεύεται στην επιστημονική επιθεώρηση «Journal of Abnormal Child Psychology» και πραγματοποιήθηκε από το Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον, τα παιδιά των οποίων οι γονείς προσαρμόζουν τους κανόνες διαπαιδαγώγησης ανάλογα με την προσωπικότητα των παιδιών τους έχουν κατά 50% λιγότερες πιθανότητες να εκδηλώσουν άγχος και κατάθλιψη, συγκριτικά με εκείνα που έχουν κάθετους στη συμπεριφορά τους γονείς. Φαίνεται, λοιπόν, ότι ορισμένα παιδιά, ιδιαίτερα εκείνα που παρουσιάζουν δυσκολία στο χειρισμό των συναισθημάτων τους, έχουν ανάγκη από μια μικρή επιπλέον βοήθεια του μπαμπά και της μαμάς. Ωστόσο, συχνά οι γονείς πληγώνουν ακούσια τα παιδιά τους από την υπερπροστασία. Σύμφωνα με την επικεφαλής της έρευνας, δρ. Liliana Lengua, «το κλειδί βρίσκεται στην υποστήριξη του γονιού που θα καθορίζεται από την προτροπή του ίδιου του παιδιού».

    OLYMPUS DIGITAL CAMERAimommy.gr

    Περισσότερα

    10 τρόποι για να αντιμετωπίσουμε ένα επιθετικό παιδί!

    Χτυπάει τα παιδάκια στην παιδική χαρά, τα σπρώχνει για να πάρει τη σειρά τους στις κούνιες, κλοτσάει και δέρνει το αδερφάκι του για να του δώσει αυτό που κρατάει. Τι κρύβεται πίσω από την επιθετική συμπεριφορά ενός παιδιού και πως μπορείτε να την αντιμετωπίσετε;

    Όλοι λίγο-πολύ έχουμε δει παιδιά με επιθετική συμπεριφορά στην παιδική χαρά, στον παιδότοπο, στον παιδικό σταθμό. Κάποιες φορές μάλιστα αυτά τα μικρά τέρατα είναι τα παιδιά μας. Γιατί όμως προκύπτει; Και τι λένε οι ειδικοί γι΄αυτήν;

    Η εκδήλωση της επιθετικής συμπεριφοράς είναι ένα αναπτυξιακό χαρακτηριστικό που εμφανίζεται μέχρι την ηλικία των τριών ετών περίπου και σε αυτή την περίπτωση δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας. Αν όμως ένα παιδί είναι επιθετικό και σε μεγαλύτερη ηλικία, π.χ. μετά τα πέντε του χρόνια, όταν θα έπρεπε να έχει κοινωνικοποιηθεί, να έχει μάθει να χρησιμοποιεί το λόγο, να μπορεί να ελέγχει τον εαυτό του και να μεταχειρίζεται άλλους τρόπους για να διεκδικεί ή να διαπραγματεύεται αυτό που θέλει, χρειάζεται να αναζητήσουμε τι του προκαλεί αυτού του είδους τη συμπεριφορά

    Γι’ αυτό εσείς πρώτα θα πρέπει να σκεφτείτε πώς να διαχειριστείτε την επιθετική συμπεριφορά του παιδιού, και πως να το βοηθήσετε ώστε να γίνει πιο κοινωνικό, συνεργάσιμο και να αποκτήσει ειρηνικές σχέσεις με τους συνομηλίκους του.

    Αυτό που πρέπει να θυμάστε

    Είναι αδύνατον να μη μαλώσει το παιδί με κάποιο άλλο της ίδιας ηλικίας όταν παίζουν μαζί. Αυτό όμως που θα πρέπει να μάθει είναι να «μαλώνει» με τον σωστό τρόπο, να μην πιάνεται στα χέρια για να λύσει τις διαφορές του, ούτε να προσπαθεί να επιβληθεί με επιθετικές πρακτικές.

    Ας μην παραβλέπουμε επίσης ότι πολλές φορές τα παιδιά απλώς δοκιμάζουν διάφορες συμπεριφορές για να δουν τι θα γίνει αν τραβήξουν τα μαλλιά της μαμάς τους, αν σπρώξουν το αδερφάκι τους ή αν κλωτσήσουν το άλλο παιδάκι στο πάρκο και ανάλογα με τις αντιδράσεις των γονιών τις διαγράφουν ή τις εγκαθιστούν στο μυαλό τους.

    Εμείς, σας δείχνουμε μερικούς τρόπους που θα βοηθήσουν να μην ξανασυμβούν τέτοια «ατυχή» περιστατικά και να βρείτε όλοι την ηρεμία σας:

    1. Συζητάτε συχνά με το παιδί, εξηγώντας του τι επιτρέπεται και τι όχι στη συμπεριφορά του, για να μπορεί κι εκείνο να ελέγχει τις πράξεις του, τα όρια που δεν πρέπει να ξεπερνά. Να μάθει δηλαδή σιγά σιγά να μη σκέφτεται μόνο τον εαυτό του, αλλά και τους γύρω του, τα αισθήματά τους, τα δικαιώματά τους, τις ανάγκες και τις επιθυμίες που οφείλει να σέβεται. Εξηγήστε του, ότι δεν έχουν μόνο οι δικές του απαιτήσεις προτεραιότητα, αν θέλει να έχει φίλους και να είναι αγαπητό. Δώστε έμφαση στο ότι για να έχει καλές σχέσεις με τα άλλα παιδιά πρέπει να μάθει να μοιράζεται τα παιχνίδια, να περιμένει τη σειρά του στις κούνιες και γενικά να ακολουθεί κανόνες. Αργά ή γρήγορα όλα τα παιδιά το μαθαίνουν και προσαρμόζονται, αρκεί να το υπενθυμίζετε συχνά γιατί σε αυτή την ηλικία ξεχνάνε εύκολα.

    2. Βοηθήστε το να καταλάβει ότι, αντί να δείρει ή να σπρώξει κάποιον για να πάρει ένα παιχνίδι, μπορεί να το ζητήσει ευγενικά, δίνοντάς του εσείς το παράδειγμα. Όταν παίζετε μαζί του, χρησιμοποιήστε εκφράσεις όπως «σε παρακαλώ, μπορώ να παίξω κι εγώ με το παζλ;» ή «θα ήθελες να ανταλλάξουμε τα παιχνίδια μας;».

    3. Όταν βλέπετε το παιδί να εκδηλώνει επιθετικότητα, διατηρήστε την ψυχραιμία σας, συγκρατηθείτε, αλλά δείξτε του τη δυσαρέσκειά σας. Πάρτε το κοντά σας και πείτε του με ηρεμία και σταθερότητα ότι δεν σας αρέσει αυτή η συμπεριφορά, ότι δεν είναι από κανέναν αποδεκτή κι ότι δεν χρησιμοποιούμε κλωτσιές και γροθιές για να λύσουμε τις διαφωνίες μας, γιατί αυτό μπορεί να κάνει κακό στον άλλο, τον κάνει να πονάει, και προτρέψτε το να ζητήσει συγγνώμη. Μην ξεχνάτε ότι τα μικρά παιδιά δεν έχουν επίγνωση των συνεπειών των πράξεών τους και μέχρι την ηλικία των έξι ετών δεν μπορούν ακόμα να αντιληφθούν τα συναισθήματα που προκαλούν οι πράξεις τους στους άλλους.

    4. Εξηγήστε του με σαφήνεια τους λόγους για τους οποίους αν δεν συμπεριφέρεται σωστά θα υποστεί τις συνέπειες. Εάν επαναλάβει την επιθετική συμπεριφορά, βάλτε το να καθίσει κάπου κοντά μόνο του για λίγα λεπτά, για να σκεφτεί αυτό που έκανε, επισημαίνοντάς του ότι αν το ξανακάνει θα αναγκαστείτε να φύγετε από εκεί που είστε, π.χ. από την παραλία ή την παιδική χαρά. Σε αυτή την περίπτωση πραγματοποιήστε την απειλή σας για να αντιληφθεί ότι εννοείτε αυτά που λέτε.

    5. Μην προσπαθήσετε να συνετίσετε την επιθετική συμπεριφορά του με επιθετικότητα, γιατί το αποτέλεσμα θα είναι ακόμα χειρότερο. Αν για παράδειγμα το χτυπήσετε, επειδή έδειρε ένα παιδάκι ή το πάρετε τραβώντας το γιατί έσπρωξε κάποιον, σίγουρα θα το κάνετε να φοβηθεί αλλά όχι να καταλάβει ότι η επιθετική συμπεριφορά δεν έχει αποτέλεσμα.

    6. Τονίζετε συχνά τα θετικά στοιχεία του χαρακτήρα του. Πείτε του πόσο περήφανη είστε που είναι, π.χ., τόσο καλό κι ευγενικό παιδί κι ότι είναι σημαντικό αυτό να το δείχνει όταν είναι με άλλα παιδιά.

    7. Κάθε φορά που συμπεριφέρεται όμορφα, μην παραλείπετε να το επαινείτε.

    Η επιβράβευση της επιθυμητής συμπεριφοράς είναι το πιο ισχυρό κίνητρο για να την επαναλάβει.

    8. Δώστε το καλό παράδειγμα

    Μη γίνεστε ποτέ επιθετικοί προς τους γύρω σας, μη διεκδικείτε με φωνές ή εκρήξεις θυμού, μην προσπαθείτε να επιβληθείτε στο παιδί με μερικές ξυλιές. Τα μικρά μιμούνται ό,τι κάνουν οι γονείς τους.

    9. Βοηθήστε το να κοινωνικοποιηθεί

    Η επιθετική συμπεριφορά δείχνει μη επαρκείς κοινωνικές δεξιότητες. Αυτό σημαίνει ότι το παιδί δεν ξέρει πώς να διεκδικήσει αυτό που θέλει ή πώς να διαπραγματευτεί την άρνηση σε κάτι που ζητάει, το θυμό του, τη στεναχώρια του.

    10. Δείξτε σταθερότητα

    Οι γονείς πρέπει να επεμβαίνουν πάντα απ’ όταν ακόμη το παιδί είναι σε πολύ μικρή ηλικία εφαρμόζοντας κάθε φορά την ίδια τακτική όσον αφορά το ποιες συμπεριφορές επιτρέπονται και ποιες απαγορεύονται. Σε κάθε περίσταση που το παιδί εκδηλώνει επιθετικότητα δεν πρέπει να δείχνουν ποτέ ανοχή ή να ακολουθούν ασταθή τακτική, δηλαδή άλλες φορές να το μαλώνουν κι άλλες να το προσπερνούν, αλλά να του επαναλαμβάνουν με σταθερότητα και σαφήνεια ότι δεν πρέπει να το κάνει αυτό. Αν το παιδί δεν μάθει έγκαιρα τι είναι σωστό και τι όχι, αργότερα, όταν θα βρεθεί σε ομάδα με συνομηλίκους, θα υποστεί “βαρύτερες” συνέπειες της συμπεριφοράς του.

    ?????????????????????? της Δώρας Σκαλή, ψυχολόγου-ψυχοθεραπεύτριας

    Περισσότερα

    10 τρόποι για να αλλάξετε ένα κακομαθημένο παιδί!

    Μπορείτε να μην το κάνατε επίτηδες, αλλά το μικρό σας δείχνει να έχει κακομάθει. Τι κάνετε;

    Καταγράψτε κάθε συμπεριφορά του παιδιού σας που κρίνετε εσείς ότι δεν είναι σωστή, βρείτε τις αιτίες και σκεφτείτε τρόπους για να την αποτρέψετε στο μέλλον.

    -Σκεφτείτε πόσες φορές κάνετε εσείς λάθος με τους τρόπους που αντιμετωπίζετε το παιδί σας.

    -Από το να απειλείτε συνεχώς το παιδί σας ότι θα του αφαιρέσετε ένα προνόμιο, ή δεν θα το πάτε σε ένα πάρτι, κάντε τις απειλές σας πραγματικότητα… Διαφορετικά πάψτε να εκστομίζετε τιμωρίες και να μην τις εκτελείτε.

    -Το ότι ένας φίλος ή ένας συμμαθητής του παιδιού σας αγόρασε καινούρια παπούτσια ή πήρε το πιο πρόσφατο ηλεκτρονικό παιχνίδι της αγοράς δε σημαίνει ότι πρέπει κι εσείς να το αγοράσετε στο παιδί σας! Προτιμήστε να του πάρετε ό,τι σας ζητάει, μόνο ως επιβράβευση σε μία σωστή του συμπεριφορά.

    -Διδάξτε στο παιδί σας, με πράξεις όχι με λόγια, ότι δεν μπορεί να έχει ό,τι θέλει τη στιγμή που το θέλει. Πρέπει το παιδί σας να αντιληφθεί ότι τα αγαθά κόποις κτώνται!

    -Ζητήστε τη συνεργασία όλων όσοι ασχολούνται με το παιδί σας!

    -Ενημερώστε για τις αποφάσεις σας τους παππούδες ή τις γιαγιάδες και τις νταντάδες για το πώς θέλετε ακριβώς να φέρονται στα παιδιά σας και απαιτήστε να εναρμονιστούν με όλα όσα τους λέτε.

    -Μην περιμένετε ότι το παιδί σας θα αντιληφθεί αμέσως τη νέα σας συμπεριφορά! Χρειάζεται επιμονή και υπομονή από μέρους σας και το βασικότερο πρέπει να μην γυρίζετε ξανά στην παλιά συμπεριφορά σας.

    -Μην συμβιβάζεστε με το παιδί σας, μόνο και μόνο για να ξεπεράσετε την όλη κατάσταση και να γλιτώσετε μπελάδες! Εσείς πρέπει να μείνετε σταθεροί σε όσα του χετε πει, να μη δεχτείτε δηλαδή καμία «έκπτωση», γιατί τότε το παιδί θα καταλάβει ότι σας έχει του… χεριού του!

    -Δεν υπάρχει κανένας λόγος να εξηγείτε στο παιδί σας, γιατί έχετε πάρει μία συγκεκριμένη απόφαση! Η πληθώρα πληροφοριών από μέρους σας, δίνει στο παιδί σας τη δυνατότητα να αρχίσει να σας αμφισβητεί και να διαπραγματεύεται το πώς τελικά θα του φερθείτε.

    -Μην διαπραγματεύεστε! Εσείς είστε η αρχηγική φιγούρα στην οικογένεια και το παιδί οφείλει να καταλάβει ότι αν δεν κάνει αυτό που του λέτε θα υποστεί συνέπειες.

    boro.grOLYMPUS DIGITAL CAMERA

    Περισσότερα

    10 τρόποι να πείτε «όχι» στο παιδί χωρίς να πείτε… «όχι»

    OLYMPUS DIGITAL CAMERA

    |

    Στα παιδιά δεν αρέσει καθόλου να ακούν όχι, με αποτέλεσμα εμείς οι γονείς κάποιες φορές να πρέπει να διαπραγματευόμαστε με τις ώρες για το… αν θα φάνε παγωτό πριν ή μετά το φαγητό. Υπάρχουν όμως τρόποι να διαπραγματευτούμε μαζί τους, χωρίς να φτάσουμε στα όρια της εξάντλησης; Να μερικές φράσεις που μπορούν να αντικαταστήσουν το «όχι», χωρίς… το στίγμα της άρνησης!

    1. «Ξέρω πώς σου αρέσει το παγωτό, αλλά έχω να σου προτείνω κάτι εξίσου ωραίο»
    Σύμφωνα με τον δόκτωρ David Walsh, ψυχολόγο και συγγραφέα του βιβλίου «No: Why Kids Of All Ages Need to Hear It and Ways Parents Can Say It», καλό θα ήταν να προσφέρουμε αντί για ένα πρόχειρο γλυκό, μια υγιεινή εναλλακτική, όπως ένα γιαούρτι με φρούτα. Αποφεύγουμε την υπόσχεση «ίσως αύριο», γιατί τα παιδιά όπως χαρακτηριστικά μας λέει ο Δρ Walsh, δεν μπορούν να καταλάβουν το χρόνο πολύ καλά, γι ‘αυτό δεν έχει νόημα να τους πει πότε ακριβώς στο μέλλον θα φάνε παγωτό. Τα περισσότερα νήπια απλά θέλουν αυτό που θέλουν τώρα, οπότε οι γονείς πρέπει να πουν ήρεμα και σταθερά, ότι αυτό μόνο έχουν να προσφέρουν

    2. «Δεν μπορώ να σε καταλάβω αν φωνάζεις. Πες μου τι θέλεις με κανονική φωνή»
    Σύμφωνα με τον παιδοψυχολόγο Richard Bromfield και συγγραφέα του βιβλίου « How to Unspoil Your Child Fast», οι διαταγές όπως «σταμάτα να κλαψουρίζεις» δεν βοηθάνε καθόλου. Αντίθετα αν το ενθαρρύνουμε να επικοινωνήσει με απλά λόγια, θα έχουμε αποτέλεσμα Αν προτείνουμε στο παιδί να χρησιμοποιεί μια ήπια γλώσσα καταλαβαίνει ότι μπορεί να επιλέξει και αυτό το ανακουφίζει και το ησυχάζει πολύ.

    3. «Α, για να δούμε παρέα κάτι»
    Μερικές φορές, ο πιο αποτελεσματικός τρόπος να κάνεις ένα μικρό παιδί να σταματήσει να ασχολείται με κάτι είναι απλά να τραβήξεις την προσοχή του αλλού. Αντί να πείτε «όχι», προσπαθώντας να το απομακρύνεται από κάποιο αντικείμενο ή ασχολία, βρείτε γύρω σας κάτι που θα του φαινόταν ενδιαφέρον και κατευθύνετε την προσοχή του σ’ αυτό.

    4. «Εντάξει, θα κάνουμε αυτό που θέλεις, αλλά όταν έρθει η ώρα»
    Μερικές φορές ένα παιδί χρειάζεται να γνωρίζει μόνο ότι κάποια στιγμή θα του επιτραπεί να ασχοληθεί με τον «απαγορευμένο καρπό», κι αυτό του είναι αρκετό για να σταματήσει να διεκδικεί. Αντί, λοιπόν, να του πείτε «όχι, δεν μπορείς να παίξεις έξω» ή «όχι, δεν θα δεις τηλεόραση», εξηγήστε του ότι μπορεί να κάνει ό,τι επιθυμεί, αλλά στον κατάλληλο χρόνο.

    5. «Αυτό που κάνεις πληγώνει και στενοχωρεί τους άλλους»
    Τα περισσότερα παιδιά σε κάποια φάση της νηπιακής ηλικίας αποκτούν τη συνήθεια να χτυπούν και να δαγκώνουν, προκειμένου να περάσει το δικό τους. Εάν έχετε ήδη πει εκατοντάδες φορές «όχι» αλλά εκείνο επιμένει, ίσως είναι πιο αποτελεσματικό να του εξηγήσετε ποιες είναι οι συνέπειες της πράξης τους για τους άλλους ανθρώπους, ώστε να κατανοήσει για ποιο λόγο αντιδράτε τόσο έντονα όταν το κάνει.

    6. «Τώρα θα σε κυνηγήσω»
    Μερικές φορές το γέλιο είναι ό,τι πιο αποτελεσματικό για να σταματήσει το παιδί να κάνει κάτι που του έχετε απαγορέψει. Αντί να αρνήσεις, τιμωρίες και απειλές, αρχίστε να το γαργαλάτε και μέσα σε ελάχιστα λεπτά θα έχετε κι οι δυο ξεχάσει τι ήταν αυτό για το οποίο διαφωνούσατε.

    7. «Θέλω να παίξετε όμορφα»
    Σε ένα νήπιο δύο ή τριών ετών θα πρέπει να κάνουμε σαφείς τις προθέσεις μας, αλλά όχι χρησιμοποιώντας προστακτική. Για παράδειγμα αντί του «Άφησε τον Κώστα να παίξει», πείτε «Θέλω να αφήσεις τον Κώστα να παίξει τώρα». Αυτός ο τρόπος λειτουργεί καλά με τα παιδιά που τους αρέσει να τους ζητάμε κάτι, αλλά δεν θέλουν να τους δίνουμε εντολές.

    8. «Όταν θα κάνεις αυτό …τότε θα κάνουμε το άλλο»
    «Όταν πλύνεις τα δόντια σου, τότε θα σου διαβάσω παραμύθι» «Όταν τελειώσεις τη δουλειά σου, τότε μπορείς να δεις τηλεόραση». Το χρονικό «όταν», το οποίο συνεπάγεται ότι αναμένεται υπακοή, λειτουργεί καλύτερα από το (υποθετικό) «αν».

    9. «Μπορείς να διαλέξεις ανάμεσα στα δύο»
    Τα παιδιά χρειάζονται επιλογές, αλλά όχι περισσότερες από δύο «Τι θέλεις πρώτα, να φορέσεις τις πυζάμες σου ή να πλύνεις τα δόντια σου;» «Το κόκκινο ή το μπλε πουκάμισο;»

    10. «Θα ήθελα να σκεφτείς…»
    Δώστε την ευκαιρία στο παιδί σας να σκεφτεί! Αντί να πείτε «Μην αφήνεις τα πράγματά σου να στοιβάζονται», δοκιμάστε «Κωστάκη,, σκέψου πού θέλεις να βάλεις τα παιχνίδια σου. Αφήστε το παιδί σας να σκεφτεί και να πάρει πρωτοβουλίες για τις υποχρεώσεις που τον αφορούν, έτσι ώστε να μάθει να ενεργεί κατ’ αυτόν τον τρόπο.

    I mommy

    Περισσότερα
  • Επικοινωνία